Zdjęcie latarni w Jastarni z roku 1999. [23kB]
Zasięg światła15,0 Mm (ok. 27,8 km)

Co tam świeci?

Charakterysyka światła latarni w Jastarni[7,1kB]Źródłem światła jest układ optyczny składający się z dwóch żarówek 500W umieszczonych w zmieniaczu oraz cylindrycznej soczewki Fresnela o średnicy 50 cm. Cykl pracy lampy to: światło 2s, przerwa 2s, światło 9s, przerwa 7s. Światło latarni jest widoczne ze wszystkich kierunków.

Wysokość wieży13,3 m
Wysokość światła22,0 m n.p.m.

Jak wygląda?

Latarnia w Jastarni [6,7kB] Latarnia w Jastarni jest najmniejszą ze wszystkich polskich latarń. Nie jest też specjalnie efektowna. Jest to walec zbudowany ze stalowych elementów połączonych w widoczny sposób śrubami, posadowiony na betonowym postumencie i zakończony małą galerią okalającą laternę o stożkowym daszku. Pomalowana jest w białe i czerwone pasy, a w ścianach znajdują się okrągłe okienka. Wielu wczasowiczów przechodzi obok tej latarni obojętnie, a gdyby można było wejść na jej galerię, Jastarnia zyskałaby z pewnością nie lada atrakcję.


Latarnia nie jest udostępniona do zwiedzania.

Jak dojechać?

Plan Jastarni [9,2kB]
Pozycja: szer. geogr.54° 42' 06'' N
dł. geogr.18° 41' 05" E
Mapa Półwyspu Helskiego [5,3kB]

Jastarnia leży na Półwyspie Helskim 14 km przed Helem i zwiedzanie tych latarni można ze sobą połączyć. Dojazd - drogą 216 od Władysławowa jedyną szosą wzdłuż półwyspu. W Jastarni trzeba dojechać możliwie blisko plaży tj. skręcić w lewą odnogę głównej ulicy (ul. ks. B. Stychy) i starać się zaparkować w pobliżu stacji benzynowej, co w sezonie letnim może być trudne. Należy udać się w kierunku plaży przechodząc przez tory kolejowe i w nadmorskim lasku wypatrzyć latarnię. Można ją obejrzeć tylko zza metalowej siatki ogrodzenia, za to plaża jest tuż tuż.


Historia latarni

Nie istniejąca już latarnia w Jastarni - Borze [3,6kB]W celu ułatwienia żeglugi między Jastarnią i Helem świeciły trzy latarnie: w Jastarni - Borze ( 1872 - 1936 r. ), na Górze Szwedów ( 1936 - 1991 r. ) oraz w Jastarni. Ta ostatnia pierwotnie była dwudziestopięciometrową, ażurową wieżą z umieszczonym na szczycie elektrycznym źródłem światła. Zbudowana w 1938 roku latarnia została rok później wysadzona przez polskich saperów, gdyż stanowiła doskonały punkt celowniczy dla atakujących niemieckich pancerników Schleswig-Holstein i Schlesien. Pięć lat po zakończeniu II Wojny Światowej, wykorzystując część elementów pochodzących z zdemontowanego buczka mgłowego latarni w Stilo, wybudowano nową, trzynastometrową latarnię.