Zdjęcie latarni w Stilo wykonane w 1996 r. [16kB]
Zasięg światła23,5 Mm (ok. 43,5 km)

Co tam świeci?

Charakterysyka światła latarni w Stilo[12,3kB]Źródłem światła są 24 reflektorowe żarówki umieszczone po 8 na trzech obrotowych panelach. Przy obserwacji obracających się reflektorów z oddali rozbłyski światła trwają 0,3s z przerwami odpowiednio: 2,2s , 2,2s i 6,7s. Szyby laterny pozwalają obserwować jej światło tyko od strony morza.

Wysokość wieży33,4 m
Wysokość światła75 m n.p.m.

Jak wygląda?

Zdjęcie z panią latarnik. [5kB]Ze względu na sposób pomalowania i kształt laterny jest bardzo charakterystyczna i łatwo rozpoznawalna. Jest to ścięty ostrosłup o podstawie szesnastokąta z umieszczoną na nim okrągłą częścią, zawierającą dwa piętra galerii i laternę o stożkowym dachu. Swój kształt zawdzięcza budowie ze stalowych płyt połączonych od wewnątrz śrubami, co doskonale widać w środku wieży. Środkowy słup stanowiący trzon wieży jest okrągły i jest zbudowany również z elementów stalowych. Schodami wchodzi się na dolną galerię. Górna jest niedostępna do zwiedzania. Latarnia jest pomalowana u dołu na czarno, w środku na biało, a w górnej części na czerwono. Ściany laterny są białe, a jej daszek i otaczające poręcze galerii czarne. Obok wieży stoi domek latarników. Jako ciekawostkę możemy podać, że jako latarnik pracuje tu także kobieta.


Latarnia jest udostępniona do zwiedzania.

Jak dojechać?

Mapa okolic latarni w Stilo [10,5kB]
Pozycja: szer. geogr.54° 47' 18" N
dł. geogr.17° 44' 11" E

Latarnia Stilo od strony lądu. [2,9kB]Stilo, podobnie jak Czołpino, leży z dala od większych ludzkich siedzib. Dojechać tam najlepiej można skręcając drogi nr 214 między Wickiem i Łebą w kierunku Sasina, gdzie trzeba skręcić w lewo. Uwaga! Na niektórych mapach zamiast nazwy Stilo podaje się Osetnik, ponieważ próbowano kiedyś zmienić tę starą, tradycyjną nazwę. Droga z Sasina prowadzi do składającej się z kilku domów wioski, gdzie trzeba pozostawić samochód ( jest parking strzeżony ) i dalej wyruszyć pieszo leśną ścieżką pod górę. Latarnia leży na wzniesieniu, 1 km od brzegu morza. Do samej latarni wiedzie również gruntowa droga zaopatrzeniowa, ale jest zamknięta dla normalnego ruchu.


Historia latarni

Budowę latarni w Stilo rozpoczęto w 1904 roku. Na wysokiej zalesionej wydmie zbudowano szesnastokątną, metalową wieżę ustawioną na granitowej podstawie. Prace budowlane ukończono w 1906 roku. Wtedy na latarni rozbłysło pierwsze światło, a dawały je palniki gazowe umieszczone w urządzeniu optycznym składającym się z luster i pryzmatów. Źródło światła na latarni było zmieniane dwukrotnie: w latach trzydziestych na dyskową soczewkę z 1000W żarówką oraz w 1975 roku na żarówki reflektorowe umieszczone w panelach na obrotowym stole. W takim wyglądzie, po odnowieniu elewacji w 1997 r., latarnię możemy podziwiać do dzisiaj.